{"id":355,"date":"2024-04-14T19:42:59","date_gmt":"2024-04-14T19:42:59","guid":{"rendered":"https:\/\/stadspredikant.gent\/?p=355"},"modified":"2024-04-14T19:43:11","modified_gmt":"2024-04-14T19:43:11","slug":"kostbaar-in-gods-ogen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/2024\/04\/14\/kostbaar-in-gods-ogen\/","title":{"rendered":"Kostbaar in Gods ogen"},"content":{"rendered":"

Nu in Belgi\u00eb \u2013 zoals op zoveel plaatsen \u2013 de verkiezingen naderen, wil ik nog een keer stilstaan bij de rol van de taal die we gebruiken. Of dat nu is in verkiezingspropaganda of in gesprekken in het dagelijks verkeer. Bijvoorbeeld de taal over migratie en migranten, maar \u2013 dat ligt n\u00f3g iets dichter bij mijn dagelijks werk \u2013 de taal die we gebruiken als we het hebben over mensen aan de onderkant van de samenleving (dat is overigens ook vaak de plaats waar je migranten aantreft, maar dat is een ander verhaal). Of dat nu mensen zijn die op straat leven, mensen uit \u2018achterstandsbuurten\u2019, of bijvoorbeeld mensen in de gevangenis.<\/p>\n

Als pastor ligt de focus van mijn werk vaak bij individuen, bij het opbouwen van relaties, in het bevestigen van individuele mensen in hun waardigheid. Want straatbewoners (ik houd niet zo van de term \u2018dak- en thuislozen\u2019 – taal doet ertoe) worden al te vaak gezien als \u2018oud vuil\u2019 – zoals een straatbewoner ooit tegen me zei in de tijd dat ik nog in Utrecht werkte, jaren v\u00f3\u00f3rdat ik naar Belgi\u00eb kwam. Sta daar maar eens bij stil: wat doet het met je als je niet meer als mens wordt gezien maar als \u2018oud vuil\u2019? Als er z\u00f3 over je gesproken wordt? En deze straatbewoner zei dat 25 jaar geleden. Ik heb geen illusies: sindsdien is de situatie niet beter geworden, ze is alleen maar slechter geworden. Ik heb dan wel met individuen te maken, maar in het dagelijks verkeer en al helemaal op de zogenaamde \u2018sociale\u2019 media wordt er al te vaak over kwetsbare mensen \u2013 en dat is breder dan alleen straatbewoners! \u2013 in stereotypen gesproken, worden mensen op \u00e9\u00e9n hoop gegooid, worden groepen mensen tegen elkaar afgezet. Terwijl ik als straatpastor \u2013 en trouwens ook als gevangenisaalmoezenier \u2013 te maken heb met ieders individuele verhaal, met alle nuances van dien.<\/p>\n

\"Jezus

Picture by Estrella Antares on Deviantart.com<\/p><\/div>\n

Hoe hou je \u2018t vol om goede, hoopvolle woorden te blijven spreken onder zulke ontmoedigende omstandigheden? Voor mij is juist het gegeven dat ik relaties opgebouwd heb met straatbewoners een belangrijke bron. Als je met iemand een relatie opgebouwd heb, laat je haar niet in de steek – zo zitten wij mensen Godzijdank nog steeds in elkaar. En dan is er het gegeven dat ik straatpastor ben, uitgezonden door de kerk – maar in de allereerste plaats zelf een gelovige. Als Jezus ervoor koos om juist om te gaan met het \u2018oud vuil\u2019 van de samenleving van zijn tijd, en deze mensen moed insprak en hoop gaf, en iedereen die het maar wou horen vertelde dat ze kostbaar zijn in Gods ogen – dan kan ik alleen maar volgen. En proberen om een werkelijk verschil te maken, in mijn daden en ook \u2013 daarmee kom ik terug op het punt van de taal \u2013 in de manier waarop ik over maar vooral ook met straatbewoners praat. En dat doen in de hoop dat – God weet wanneer – de machtigen van hun tronen worden gesmeten en dat er recht zal worden gedaan aan mensen die nu nog gezien worden als \u2018oud vuil\u2019, onbetekenend en zonder waarde. Want zij zijn kostbaar in Gods ogen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nu in Belgi\u00eb \u2013 zoals op zoveel plaatsen \u2013 de verkiezingen naderen, wil ik nog een keer stilstaan bij de rol van de taal die we gebruiken. Of dat nu is in verkiezingspropaganda of in gesprekken in het dagelijks verkeer. Bijvoorbeeld de taal over migratie en migranten, maar \u2013 dat ligt n\u00f3g iets dichter bij … Continue reading »<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[9],"tags":[12,6,7,22,21],"class_list":["post-355","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-overdenkingen","tag-dakloos","tag-gevangenis","tag-rafelrand","tag-samenleving","tag-spiritualiteit"],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/355","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=355"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/355\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":361,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/355\/revisions\/361"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=355"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=355"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=355"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}