{"id":510,"date":"2024-12-31T15:12:39","date_gmt":"2024-12-31T15:12:39","guid":{"rendered":"https:\/\/stadspredikant.gent\/?p=510"},"modified":"2026-04-17T08:13:25","modified_gmt":"2026-04-17T08:13:25","slug":"midden-in-de-dood-staan-wij-in-het-leven","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/2024\/12\/31\/midden-in-de-dood-staan-wij-in-het-leven\/","title":{"rendered":"Midden in de dood\u2026 staan wij in het leven"},"content":{"rendered":"<p>De langste nacht van het jaar is alweer een week voorbij. Maar het blijven donkere dagen. In meer dan \u00e9\u00e9n opzicht. De afgelopen week heb ik bericht gekregen van twee goede vrienden die gestorven zijn, een derde die in een hospice ligt en een vierde die met spoed \u2013 en in een potentieel dodelijke toestand \u2013 in het ziekenhuis moest worden opgenomen. De dood is nadrukkelijk aanwezig in mijn leven deze dagen. <!--more-->Nu is ze er altijd op de achtergrond, als je als straatpastor veel omgaat met straatbewoners en ex-straatbewoners. Tatjana die eigenlijk geen doel meer ziet in haar leven, maar hardnekkig en nadrukkelijk volhoudt: \u201cik ben niet su\u00efcidaal hoor!\u201d Gabor die te lijden heeft onder zijn slechte gezondheid, maar liever op straat sterft dan het ziekenhuis in gaat; want hij heeft zijn eergevoel en dat is belangrijk. Voor wie op straat leeft, of op straat geleefd heeft, is de dood nooit ver weg.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\" wp-image-512 alignright\" src=\"https:\/\/stadspredikant.gent\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-1230_midden-in-de-dood-2kl-225x300.jpg\" alt=\"kerstboompje\" width=\"278\" height=\"371\" srcset=\"https:\/\/stadspredikant.gent\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-1230_midden-in-de-dood-2kl-225x300.jpg 225w, https:\/\/stadspredikant.gent\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-1230_midden-in-de-dood-2kl.jpg 709w\" sizes=\"auto, (max-width: 278px) 100vw, 278px\" \/>De dagen zijn donker, maar juist nu vieren we het lichtfeest bij uitstek, Kerstmis. Tegen alle dood in staat ook bij mij thuis een \u2013 heel klein \u2013 kerstboompje, met daaronder het stalletje. De verbeelding van het kind dat in de wereld kwam om licht te brengen. Licht tegen alle duisternis in \u2013 zelfs tegen de duisternis in van de kindermoord van Bethlehem, die op 28 december als \u2018onnozele kinderen\u2019 herdacht wordt in de katholieke kerk en daarbuiten. Die kindermoord vormt de bloedige climax van het geboorteverhaal van Jezus zoals de evangelist Matthe\u00fcs ons dat vertelt: koning Herodes, bang om zijn macht kwijt te raken aan de pasgeboren \u2018koning van de Joden\u2019 \u2013 waar de bekende wijzen uit het Oosten hem over vertellen \u2013 laat in Bethlehem en wijde omtrek alle kinderen van 2 jaar en jonger vermoorden. Ik heb er gisteren in de Rabotkerk over gepreekt en vandaag in de gevangenis nog een keer. Omdat wij 2000 jaar later nog steeds leven in een wereld waarin kinderen vermoord worden. En waarin voor straatbewoners de dood nooit ver weg is.<\/p>\n<p>\u201cMidden in de dood staan wij in het leven\u201d, schreef de tekstdichter Muus Jacobs meer dan 60 jaar geleden. Daarmee draaide hij een oude Middeleeuwse tekst om, die zegt: \u201cMidden in het leven staan wij in de dood\u201d. Dat laatste is misschien wel realistischer, maar als we met gelovige ogen kijken heeft de zogeheten realiteit nooit het laatste woord. \u201cDe dood heeft niet het laatste woord\u201d, zo zei mijn Palestijnse collega Munther Isaac in zijn preek een paar dagen voor Kerstmis. \u201cGod heeft het laatste woord, en het is een woord van leven en licht\u201d. Hij sprak deze woorden tegen de achtergrond van die andere kindermoord: de massamoord die nog steeds gaande is in de Gazastrook, waar bijna de helft van de tienduizenden doden kinderen zijn. Om tegen zo\u2019n achtergrond nog steeds te getuigen dat God het laatste woord heeft, en dat Zijn woord een woord is van leven en licht, dat getuigt van een groot Godsvertrouwen.<\/p>\n<p>En met die woorden van Munther Isaac in het achterhoofd kijk ik vooruit naar 2025:<\/p>\n<p>Moge het nieuwe jaar vrede brengen voor de kinderen van Gaza<br \/>\nMoge het nieuwe jaar uitkomst brengen voor wie nu geen thuis hebben<br \/>\nMoge het nieuwe jaar zegen brengen aan alle kinderen van God<br \/>\nop plaatsen waar z\u00f3veel geleden wordt&#8230;.<\/p>\n<p>Tegen alle dood en duisternis in: alle Goeds voor 2025.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#8220;Midden in de dood staan wij in het leven&#8221;, schreef de tekstdichter Muus Jacobs meer dan 60 jaar geleden. Daarmee draaide hij een oude Middeleeuwse tekst om, die zegt: &#8220;Midden in het leven staan wij in de dood&#8221;. Dat laatste is misschien wel realistischer, maar als we met gelovige ogen kijken heeft de zogeheten realiteit nooit het laatste woord. Een overdenking over dood en leven op de drempel van het jaar.  <a class=\"read-excerpt\" href=\"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/2024\/12\/31\/midden-in-de-dood-staan-wij-in-het-leven\/\">Continue reading <span class=\"meta-nav\">&raquo;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[9],"tags":[12,32,22,21],"class_list":["post-510","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-overdenkingen","tag-dakloos","tag-dood","tag-samenleving","tag-spiritualiteit"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/510","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=510"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/510\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":522,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/510\/revisions\/522"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=510"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=510"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stadspredikant.gent\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=510"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}