Het nieuwe jaar is weer begonnen, zij het dat ik een beetje een ‘valse start’ had in de vorm van een hardnekkig virus dat na de jaarwisseling toesloeg en mij de eerste twee weken van het jaar letterlijk van de straat hield. Nochtans kijk ik nog steeds met veel genoegen terug op de laatste paar weken van het oude jaar. Het waren drukke weken – dat zal wel één van de oorzaken zijn geweest dat het hardnekkige virus daarna z’n kans greep om toe te slaan – maar vooral ook erg mooie weken. Dat kwam dan in de eerste plaats door de twee maaltijden die we georganiseerd hebben in ‘Oe Est’, de open huiskamer. Eén op de vooravond van Kerstmis, 24 december. En de andere een week later, op Oudjaarsavond. Twee avonden waarop beide keren een bont gezelschap van zo’n twintig mensen – gasten en medewerkers – genoten heeft van lekker eten en goed gezelschap. En het was eigenlijk allemaal heel spontaan ontstaan. Tien dagen vóór Kerstmis zaten zowel één van onze medewerkers als verschillende van onze gasten in ‘Oe Est’ ervan te balen dat ze te laat waren geweest om zich op te geven voor ‘De Langste Tafel’, een jaarlijkse maaltijd op de vooravond van Kerstmis voor zo’n 250 mensen. Want ‘De Langste Tafel’ was ergens in november al volzet met aanmeldingen. Ergens tijdens dat gesprek kwam de vraag op: “kunnen we niet hier zoiets doen?” En nog diezelfde middag werd besloten dat we dat zouden doen. Ikzelf en twee van onze medewerkers zouden voor het eten zorgen. De gasten die er op dat moment waren zouden het nieuws verder verspreiden.
En zo geschiedde. Op Kerstavond hadden we een bijzonder plezante avond, die we afsloten door met een heel groepje medewerkers en gasten naar de Kerstavondviering van de Anglicaanse kerk te gaan. En op die avond kwam ook tijdens het eten de vraag op: “kunnen we dit ook niet op Oudjaarsavond doen?”. Het was een te mooi idee om ‘nee’ tegen te zeggen. Dus kwam er op Oudjaarsavond wéér een maaltijd met deels dezelfde en deels andere gasten, maar bij elkaar weer zo’n twintig mensen rond een grote tafel. Zoals gezegd: het waren drukke weken, maar vooral erg mooie weken.
Er is altijd iets bijzonders aan samen eten. Maar op dagen als Kerstmis en Oudjaarsavond is het nóg specialer. Die twee maaltijden op Kerstavond en Oudjaarsavond waren méér dan ‘alleen’ een plezante avond met lekker eten en goed gezelschap – hoezeer ook een plezante avond met lekker eten en goed gezelschap al waardevol genoeg is! Het waren avonden van gemeenschap, hoe bont het gezelschap ook was. Ik zou er zelfs over willen zeggen, zoals ik later tegen een goede vriendin zei: hier was God in ons midden. Al is het woord ‘God’ op geen van beide avonden gevallen. Maar Hij was er ongetwijfeld bij.