We zitten alweer bijna twee maanden in het jaar 2026. Nochtans kwam toch pas geleden de Kerstmaaltijd van ‘Oe Est’ – de open huiskamer van het Straatpastoraat – nog eens langs op de vergadering van de ‘Klankbordgroep’, de groep mensen van binnen en buiten de kerk die mijn werk ondersteunt en regelmatig voor frisse inzichten zorgt. Read more
Sukkelaars
Al een hele tijd had ik niets meer van Rudi gehoord. Eigenlijk al niet meer sinds hij weer terug op straat was, na een halfjaar in de bak. Nu trof ik hem eindelijk weer, ‘s morgens op de Korenmarkt. En alweer aan de wodka. Aan de ene kant was ik blij om hem weer te zien; om te zien dat hij er nog was, dat hij nog leefde. Aan de andere kant deed het me pijn, want in de bak was hij nog zo stellig geweest dat hij in ‘t vervolg van de drank af zou blijven. Read more
Categories: Ervaringen
Tags: dakloos, gevangenis, ontmoeting, rafelrand, samenleving
Leave a comment
Meditatie in de bak?
Het lijkt een rare combinatie: meditatie en ‘de bak’. Nochtans zitten er iedere woensdagavond weer zo’n 12 mannen (en twee vrouwen, mijn katholieke collega en ikzelf) bij elkaar in de kapel van de Gentse gevangenis om 20 minuten lang stil te zijn. En daarna ook nog samen een tekst te lezen en te delen wat die tekst bij ieder van ons oproept. Maar de kern en de basis van de bijeenkomst zijn die 20 minuten stilte. Read more
Maaltijden
Het nieuwe jaar is weer begonnen, zij het dat ik een beetje een ‘valse start’ had in de vorm van een hardnekkig virus dat na de jaarwisseling toesloeg en mij de eerste twee weken van het jaar letterlijk van de straat hield. Nochtans kijk ik nog steeds met veel genoegen terug op de laatste paar weken van het oude jaar. Het waren drukke weken – dat zal wel één van de oorzaken zijn geweest dat het hardnekkige virus daarna z’n kans greep om toe te slaan – maar vooral ook erg mooie weken. Dat kwam dan in de eerste plaats door de twee maaltijden die we georganiseerd hebben in ‘Oe Est’, de open huiskamer. Read more
Vooroordelen
Inmiddels loop ik al ruim drie jaar in de Gentse straten rond. Maar ook na drie jaar loop ik zo af en toe nog steeds tegen mijn eigen vooroordelen aan. Ja, ook als je bijna dagelijks omgaat met straatbewoners betekent dat niet dat je daarvan vrij bent. Read more
“Het lijkt helemaal niet op werken”
In mijn vorige stukje schreef ik al, dat ik de mooiste job van de wereld heb. Niet de ‘leukste’ – want ‘leuk’ is meestal niet echt een categorie die bij mijn werk past – maar wél de mooiste. Read more
Broeder Frans
“Is dat een kruisje, dat je daar draagt?” Het is een vraag die ik nogal eens krijg, van Gentse straatbewoners die ik tegenkom in mijn werk als straatpastor. En dan gaat het om het kleine Tau-kruisje dat ik al jarenlang draag. Wereldwijd wordt deze vorm van het kruis gedragen door mensen die zich geïnspireerd voelen door Franciscus van Assisi. Ik ben altijd wel blij met die vraag. Het geeft me de kans om iets te vertellen over de inspiratie, van waar uit ik mijn werk doe. Want al ben ik dan predikant van de Verenigde Protestantse Kerk in België, Franciscus was er eerder. Read more
Grumpy
De koffieronde is intussen een vast onderdeel geworden van mijn weekprogramma. Ook deze week stap ik op woensdagochtend vroeg weer op de bakfiets om koffie te brengen aan buitenslapers. Eén van de vaste ‘halteplaatsen’ is een soort kiosk met een dak en met banken waar je in ieder geval droog kunt liggen. Ik tref er drie mannen van Oost-Europese afkomst. Twee willen er wel koffie. De derde niet, die komt niet eens z’n slaapzak uit. Hij doet me een beetje denken aan Grumpy, de knorrige dwerg uit de klassieke Disney-tekenfilm van Sneeuwwitje. Read more
De bak en de straat
Het grootste deel van mijn werk speelt zich op straat af, maar in ieder geval één dag in de week werk ik in de ‘Nieuwe Wandeling’, de gevangenis van Gent. Of zoals de mannen in de gevangenis het ook wel noemen: de prison, of kortweg: de bak. Daarbij komt het heel regelmatig voor dat ik iemand die ik van de straat ken, vervolgens in de bak tegenkom. Omgekeerd komt trouwens ook voor; het loopt nogal door elkaar. Wie op straat leeft, heeft in onze samenleving een grotere kans om in de bak te belanden dan iemand die een braaf burgerleven leidt. En wie uit de bak weer vrij komt, heeft vaak geen dak boven z’n hoofd en komt dan op straat terecht. Het is een vicieuze cirkel – zoals er zoveel vicieuze cirkels zijn in het straatleven. Read more
Slaapzak
Een tijdje terug alweer is er bij het Straatpastoraat een projectje bij gekomen. De koffiebakfiets doet sinds eind mei één dag per week ’s ochtends vroeg de ronde langs plekken waar mensen buiten slapen. Aan boord zijn een paar grote kannen verse koffie en theewater, een paar zakken met ontbijtbroodjes en het nodige andere gerief. De bakfiets is aan het Straatpastoraat gedoneerd door één van de équipe van de open huiskamer, en via andere gulle gevers uit de twee Gentse VPKB-kerken hebben we het overige materiaal kunnen bekostigen. Net zoals ‘Oe Est?’, onze open huiskamer, is de koffiebakfiets een kleinschalig projectje. Als we op zo’n vroege ochtend twaalf buitenslapers van koffie, thee en broodjes hebben voorzien hebben we een goede ronde gehad. Maar het contact met die buitenslapers is dan meteen heel direct en het zijn toch ook weer anderen dan ik bijvoorbeeld bij de Fontein of bij ‘Oe Est?’ tegenkom. Read more