Het staat op zijn schouder getatoeëerd: Familie Boven Alles. En dat is wrang. Want Kevin heeft helemaal niet zo’n goede band met zijn familie. Ze willen eigenlijk niks meer met ‘m te maken hebben. Want Kevin leeft op straat. En hij is daar lang niet de enige die – om die reden of ook nog om andere redenen – eruit ligt bij z’n familie. En toch willen de meeste straatbewoners die zo’n problematische verhouding met hun familie hebben, er zó graag bij horen. Het is één van de grote paradoxen van het straatleven, en één van de meest tragische. Read more
Familie boven alles?
Categories: Overdenkingen
Tags: dakloos, gevangenis, rafelrand, samenleving, theologie
Leave a comment
Leven sterker dan de dood (Paasnacht 2026)
Het is Paasnacht, buiten is het donker en ik heb zojuist drie live-streams achter elkaar gezien van drie verschillende Paaswakes – de eerste in de Zuiderkerk in Enkhuizen en de andere twee in respectievelijk de Domkerk en de Janskerk in Utrecht. Ik heb er kennelijk behoefte aan, aan al die verschillende uitingen van die ene geloofswaarheid: dat het Leven sterker is dan de dood. Read more
Rust
Het is een regenachtige nacht geweest, maar gelukkig is het vroeg in de morgen droog geworden. Zodat ik in ieder geval met droog weer op deze vroege woensdagochtend op de bakfiets kan stappen. Zo halverwege de ronde kom ik aan in één van de parkjes aan de rand van het centrum. Dit is meestal de vaste plek van Marvin, die hier op een bankje slaapt. In weer en wind, ook als het regent – want hij slaapt liever niet in de nachtopvang. Read more
Het kostbare goed van presentie
We zitten alweer bijna twee maanden in het jaar 2026. Nochtans kwam toch pas geleden de Kerstmaaltijd van ‘Oe Est’ – de open huiskamer van het Straatpastoraat – nog eens langs op de vergadering van de ‘Klankbordgroep’, de groep mensen van binnen en buiten de kerk die mijn werk ondersteunt en regelmatig voor frisse inzichten zorgt. Read more
Sukkelaars
Al een hele tijd had ik niets meer van Rudi gehoord. Eigenlijk al niet meer sinds hij weer terug op straat was, na een halfjaar in de bak. Nu trof ik hem eindelijk weer, ‘s morgens op de Korenmarkt. En alweer aan de wodka. Aan de ene kant was ik blij om hem weer te zien; om te zien dat hij er nog was, dat hij nog leefde. Aan de andere kant deed het me pijn, want in de bak was hij nog zo stellig geweest dat hij in ‘t vervolg van de drank af zou blijven. Read more
Categories: Ervaringen
Tags: dakloos, gevangenis, ontmoeting, rafelrand, samenleving
Leave a comment
Meditatie in de bak?
Het lijkt een rare combinatie: meditatie en ‘de bak’. Nochtans zitten er iedere woensdagavond weer zo’n 12 mannen (en twee vrouwen, mijn katholieke collega en ikzelf) bij elkaar in de kapel van de Gentse gevangenis om 20 minuten lang stil te zijn. En daarna ook nog samen een tekst te lezen en te delen wat die tekst bij ieder van ons oproept. Maar de kern en de basis van de bijeenkomst zijn die 20 minuten stilte. Read more
Maaltijden
Het nieuwe jaar is weer begonnen, zij het dat ik een beetje een ‘valse start’ had in de vorm van een hardnekkig virus dat na de jaarwisseling toesloeg en mij de eerste twee weken van het jaar letterlijk van de straat hield. Nochtans kijk ik nog steeds met veel genoegen terug op de laatste paar weken van het oude jaar. Het waren drukke weken – dat zal wel één van de oorzaken zijn geweest dat het hardnekkige virus daarna z’n kans greep om toe te slaan – maar vooral ook erg mooie weken. Dat kwam dan in de eerste plaats door de twee maaltijden die we georganiseerd hebben in ‘Oe Est’, de open huiskamer. Read more
Vooroordelen
Inmiddels loop ik al ruim drie jaar in de Gentse straten rond. Maar ook na drie jaar loop ik zo af en toe nog steeds tegen mijn eigen vooroordelen aan. Ja, ook als je bijna dagelijks omgaat met straatbewoners betekent dat niet dat je daarvan vrij bent. Read more
“Het lijkt helemaal niet op werken”
In mijn vorige stukje schreef ik al, dat ik de mooiste job van de wereld heb. Niet de ‘leukste’ – want ‘leuk’ is meestal niet echt een categorie die bij mijn werk past – maar wél de mooiste. Read more
Broeder Frans
“Is dat een kruisje, dat je daar draagt?” Het is een vraag die ik nogal eens krijg, van Gentse straatbewoners die ik tegenkom in mijn werk als straatpastor. En dan gaat het om het kleine Tau-kruisje dat ik al jarenlang draag. Wereldwijd wordt deze vorm van het kruis gedragen door mensen die zich geïnspireerd voelen door Franciscus van Assisi. Ik ben altijd wel blij met die vraag. Het geeft me de kans om iets te vertellen over de inspiratie, van waar uit ik mijn werk doe. Want al ben ik dan predikant van de Verenigde Protestantse Kerk in België, Franciscus was er eerder. Read more