In mijn vorige blog ging het over familiebanden, de meest ingewikkelde die er bestaan. Dit naar aanleiding van Kevin die “Familie Boven Alles” op z’n schouder getatoeëerd heeft staan. Toen ik ‘m vertelde dat ik daarover geschreven had, moest hij lachen. “Maar dat heeft helemaal niets met mijn familie te maken. Het is een tekst van Stikstof, begrijp je.” Stikstof, zo legde Kevin uit, is een hiphop-collectief (of ‘crew’, zoals dat heet in hiphop-jargon) uit Brussel. Ik ben het maar eens op gaan zoeken en toen kwam ik uit op een interview met drie leden van die crew, toen hun album – dat inderdaad “Familie Boven Alles” heet – net uitgekomen was. En daarin blijkt dat je dat ‘familie’ in de titel helemaal niet zo letterlijk moet nemen. Alle drie de gasten geven ronduit toe, dat de band met hun eigen bloedverwanten helemaal niet evident is. Wat zij dan wél als familie zien, dat zijn de mensen van de crew en de mensen daar omheen. “Ik denk bij familie toch vooral aan Stikstof en wat we daarrond gevormd hebben. Het is een collectief dat veel groter is dan wijzelf”, zegt één van hen. Geen bloedverwanten, wel zielsverwanten.
Dat klinkt mij toch wel bekend in de oren. Zelf ken ik een aantal mensen die ik zonder meer beschouw als broers en zussen. Voor een deel vanuit de beweging rond Franciscus, waar het heel gebruikelijk is om elkaar als ‘broer’ of ‘zus’ aan te spreken. Maar voor een deel is die band ook gevormd door dingen die we samen hebben meegemaakt en die voor ons allebei belangrijk waren. Onder straatbewoners kom ik het ook tegen. Goede vrienden die elkaar “bro” noemen en het honderd procent menen ook. Vanmiddag stelde Serge, één van mijn straatvrienden, mij trouwens nog aan een maat van hem voor als “m’n zus”. De maat in kwestie kent mij en weet heel goed hoe de verhoudingen liggen – maar hij nam het aan zonder met z’n ogen te knipperen.
Niet zo vreemd dat er zoveel aangenomen broers en zussen – om het zo maar te noemen – bestaan in het straatleven. Veel straatbewoners hebben op z’n zachtst gezegd een ingewikkelde verhouding met hun ‘echte’ familie. Maar soms vinden ze andere verwanten. Geen bloedverwanten, wel zielsverwanten. En wat mij betreft is de ene verwantschap minstens even belangrijk als de andere.