Een tijdje terug alweer is er bij het Straatpastoraat een projectje bij gekomen. De koffiebakfiets doet sinds eind mei één dag per week ’s ochtends vroeg de ronde langs plekken waar mensen buiten slapen. Aan boord zijn een paar grote kannen verse koffie en theewater, een paar zakken met ontbijtbroodjes en het nodige andere gerief. De bakfiets is aan het Straatpastoraat gedoneerd door één van de équipe van de open huiskamer, en via andere gulle gevers uit de twee Gentse VPKB-kerken hebben we het overige materiaal kunnen bekostigen. Net zoals ‘Oe Est?’, onze open huiskamer, is de koffiebakfiets een kleinschalig projectje. Als we op zo’n vroege ochtend twaalf buitenslapers van koffie, thee en broodjes hebben voorzien hebben we een goede ronde gehad. Maar het contact met die buitenslapers is dan meteen heel direct en het zijn toch ook weer anderen dan ik bijvoorbeeld bij de Fontein of bij ‘Oe Est?’ tegenkom.
Een paar weken geleden trof ik bijvoorbeeld Marvin aan, die op een bank had geslapen in één van de parken aan de rand van het stadscentrum. Nu was het een vrij warme en droge nacht geweest en dat was maar goed ook, want hij had geen slaapgerief. Marvin was nog maar pas in Gent aangekomen en kende de wegen nog niet zo goed. Ik gaf hem koffie en een paar broodjes en ook nog de tip om bij het straathoekwerk aan te kloppen, want daar hebben ze meestal wel slaapzakken. Hij wist niet waar hij het straathoekwerk kon vinden, dus schreef ik het adres voor hem op en liet hem op een kaartje op mijn telefoon zien waar het te vinden was.
De week daarna was Marvin weer op hetzelfde plekje. Ditmaal met slaapzak. Hij was inderdaad naar het straathoekwerk gegaan en had daar een slaapzak gekregen, waar hij dolblij mee was. Toen we met de bakfiets bij ‘zijn’ bankje stopten, bedankte hij me uitbundig. Ik werd er verlegen van – uiteindelijk had ik alleen maar een tip gegeven en het straathoekwerk had de rest gedaan. Maar ik was blij voor hem. En ik realiseerde me weer eens: als straatpastor kun je misschien niet zoveel doen. Maar ik ben lang niet de enige die in Gent actief is. Ik maak deel uit van dat hele palet van mensen die actief zijn aan de ‘rafelrand’, en dat is één van de kostbaarste aspecten van mijn werk.