Ervaringen
Leven of overleven
Het is winter, en dat is te merken op straat. Dat geldt nog eens extra voor straatbewoners, en dan vooral voor diegenen die dag en nacht op straat leven. De meesten van hen zijn wel wat gewend, vergeleken met die buitenbikkels voel ik me vaak een watje dat niet tegen een beetje vrieskou kan. Nochtans is er een fundamenteel verschil tussen koud weer en warm weer en wat dat met straatmensen doet. Continue reading
Heilige momenten
Op de een of andere manier is een gesprek tijdens het eten anders dan wanneer je ‘gewoon’ zit te praten. Alsof er maskers wegvallen. Op enig moment dacht ik: “maar dit is evengoed avondmaal vieren als afgelopen maandag in de gevangenis….” Ik weet niet precies hoe ik op die gedachte kwam, het was uiteindelijk maar een eenvoudige gedeelde maaltijd. Maar op een wonderlijke manier was het alsof er een derde aan tafel was aangeschoven. Een heilig moment. Continue reading
Een ‘onmogelijke’ mens
En toch gaat deze ‘onmogelijke’ man me aan het hart. Waarom? Waarschijnlijk omdat het me pijn doet om hem voor m’n ogen kapot te zien gaan en ik daar niets aan kan doen. Misschien ook wel omdat ik een andere kant van ‘m gezien heb, toen we die middag over voetbal zaten te praten. In concrete zin kan ik waarschijnlijk niets voor Gabor doen; maar linksom of rechtsom, ik laat ‘m niet vallen. Continue reading
Niets bezitten en toch delen
Mijn dag was weer goed na deze ontmoeting. Maar die van Adam waarschijnlijk ook, of misschien nog meer dan die van mij. Ik blijf het toch wel bijzonder vinden. Hij heeft niks, en van dat niets moet hij niet alleen zichzelf in leven houden maar ook zijn twee honden, zijn trouwe makkers. Toch stond hij erop om zijn eten met mij te delen. Continue reading
Class injustice
Rudi is terug in de bak. Ik was er al bang voor, toen ik er achter kwam dat hij toch weer op straat terecht gekomen was na zijn vrijlating, een maand of twee geleden. Dat soort dingen kom je gauw genoeg te weten als je zowel straatpastor als gevangenis-aalmoezenier bent. Er zit nogal eens wat … Continue reading
Er zit meer achter
Eigenlijk ken ik hem al ruim een jaar, maar een echt gesprek hadden we nog niet eerder gevoerd. Nu valt dat ook niet altijd mee, want Serge heeft nogal eens een slok teveel op. Meestal wordt hij dan niet agressief, maar wel erg duf en slaperig. Vooral later op de dag. Maar goed, nu trof … Continue reading
Broeder in de kunst
Hij zit er wat triestig bij, aan de rand van de Vrijdagmarkt. Zijn gitaar staat naast hem, met nog maar twee snaren. Ik heb hem wel vaker daar gezien, met z’n gitaar en z’n Franse liedjes, en altijd vriendelijk gegroet. Ik heb een levensgroot zwak voor straatmuzikanten – want ooit, in een grijs verleden, heb … Continue reading
De raad van de vos
Al veertig jaar of zo staat het boekje De Kleine Prins van Antoine de Saint-Exupéry bij mij in de boekenkast. Een boekje dat mij al heel lang gefascineerd heeft. En dan vooral het hoofdstuk over de ontmoeting die de kleine prins heeft met de vos. Dat gesprek gaat over vriendschap. De vos, als wild dier, … Continue reading
Geloof ligt op straat….
Als stadspredikant wordt ik uitgezonden door de twee Gentse kerken die zijn aangesloten bij de Verenigde Protestantse Kerk in België. Ik ben dus protestants predikant, maar in mijn bevestigingsdienst van krap een jaar geleden is mij gevraagd om ‘de stad en haar mensen te dienen’. Dat is dus heel wat breder dan alleen protestants, en … Continue reading
Trots en eigenwaarde
De afgelopen paar weken heb ik eindelijk weer eens met Claire kunnen klappen. Daar zat wel een hele tijd tussen; meer dan een halfjaar zelfs. Want Claire wilde me niet meer zien. En zij was daar heel resoluut in. Hoe kwam dat zo?